Edukira joan

Senatari

Wikipedia, Entziklopedia askea

Senataria Senatuko kidea da,[1] lurralde edo probintzia bat ordezkatzen duena. Bere zeregina legeak sortu eta onartzea da. Ganbera biko sisteman, goi ganberako kideak dira, behe ganberakoak diputatuak baitira.

Egungo senatarien jatorria Antzinako Erromako senatariak edo Greziako Batzar legegile eta aholku emaileetan, hainbat zian izan zituztenak, dago.

Senatariak lurraldez

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Mudnuko herrialde askotan dadue senatariak, besteak beste hauetan: Algeria, kongo, Espainia, Frantzia, Finlandia, Filipinak, Haiti, Italia, Polonia, Suitza, Urugain eta Tailandian.

Senatua, 1958ko Konstituzioak sortua, V. Errepublikako goi ganbera da, botere legegilea duena. Sailaren esparruan tokiko ordezkariek izendatutako senatariek osatzen dute. 348 senatarik osatzen dute goi ganbera.

2012an, Lionel Jospin buru zuen "Bizitza publikoaren berrikuntzari eta deontologiari buruzko batzordeak" hainbat proposamen egin zituen Legebiltzarrari buruz: Senatuan lurralde-kolektibitateen ordezkaritza bidezkoagoa bermatzea hautesle handien botoak haztatuz eta diputatuak hauteskunde-kolegiotik kenduz, senatariak hautatzeko zenbaketa proportzionalerako baliabidea zabaltzea eta Senaturako hautagai izateko gutxieneko adina 18 urtera murriztea. Hiru senatari edo gehiago dituzten sailei boto proportzionala gehitzea baino ez zen onartu, baita 2013an aldarrikatutako lege batean hiri handietarako ordezkari kopurua handitzea ere. Atzerrian bizi ziren frantsesen senatariak hautatzeko modua ere erreformatu zen.

Espainiako senatuan, 208 senatari herria zuzenki aukeratzen ditu, eta beste 58 ganbera autonomikoek izendatzen dituzte.

Ikus, gainera

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Politika Artikulu hau politikari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.